Հրաչյա Սարիբեկյան «Երկվորյակների արևը»

 

 

 

 

Ես կարդացի ժամանակակից գրող Հրաչյա Սարիբեկյան-ի «Երկվորյակների արևը» վեպից մի փոքրիկ մաս , որը ավելի հետաքրքիր էր քան ես կարծում էի : Իմ կարծիքով խոսքը գնում էր նրա մասին, որ կենդանիները գիտակցություն չունեն , և եթե աքաղաղը իմանար, որ այդ կացինը փայլելուց և իր արտապատկերը ցույց տալուց բացի գլխատելու հատկություն ունի շուտ հեռու կփախչեր դրանից : Ինձ թվում է, որ պետք է կարդալ ամբողջ վեպը, որպեսզի ավելի լավ հասկանալ իմաստը :

Վեպը պատմում է մի աքաղաղի մասին, որը չգիտեր, որ հաջորդ օրը առավոտյան էլ չի կարող կանչել , որպեսզի մարդկանց արթնացնի : Որդին վերադարձել է համրացած, հայրը որոշել է համրության մատնել հետագա բոլոր լուսաբացները, և հայրը ասում է  որդուն, որ նա վերցնի և աքլորի վերջը տա: Որդին աքլորի ետևից երկար ժամանակ վազելուց հետո, բռնում է նրան և ուղղակի կտրում գլուխը: Աքաղաղը արդեն երկար ժամանակ էր, ինչ կուտ էր ուտում այդ կացնի դիմաց, և չէր էլ մտածում, որ այդ կացինը մի որ իր վերջը տալու է :

 

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

w

Connecting to %s